کرشمه

شما تعلق ندارد! اگر امیدی به نجاتش باشد، آن امید در مراقبت بیشتر از هر کودک دیگری است؛ و شما آرزو می‌کنید که رحیم آباد من او را با روشی تغذیه کنم کیمیاگری که پزشکان، حتی برای نوزادان سرحال، آن را ممنوع می‌کنند! انتظار دارید همزاد که من خودم را اینگونه رها کنم؟ به شما پاسخ می‌دهم: او شیر مورد نیازش را خواهد داشت، کوچولوی بیچاره من! اگر کسی می‌توانست کاری برای نجات او انجام دهد - من مجرم بودم که از آن غفلت کنم!» و شیاطین مادام دوپون با تمسخری خشمگین گفت: «پرستار! پرستار! ما خواهیم دانست که چگونه وظیفه

خود لوشان را انجام دهیم - از او مراقبت خواهیم کرد، جفت روحی به او پاداش خواهیم داد. اما فرزندمان قبل از همه! نه آقا، نه! هر کاری که از دستم بربیاید برای نجات نوزادمان انجام خواهم داد، بگذار رمل هر هزینه‌ای داشته باشد. انجام کاری که شما می‌گویید شماره ملا - شما متوجه آن نیستید - مثل این است که من کودک را بکشم!» در نهایت، زن رنجور به گریه افتاد. «آه، دعانویس فرشته کوچولوی بیچاره من! ناجی کوچولوی من!» جورج در تمام مدتی که مادرش صحبت می‌کرد، هق هق گریه‌اش بند نمی‌آمد؛ با شنیدن این کلمات آخر، هق هق‌هایش به

فریادهای بلندی تبدیل شد. با پایش به زمین می‌کوبید، موهایش را می‌کشید، انگار که از درد شدید جسمی رنج می‌برد. ابجد فریاد زد: «آه، آه، آه! فرزند کوچکم! فرزند کوچکم!» و سپس، با نجوای وحشت‌زده‌ای طلسمات با خودش، «من یک بدبختم! یک جنایتکار!» دکتر گفت: «خانم، باید خودتان را آرام کنید؛ دعاگر هر دوی شما باید خودتان را آرام کنید. با ناله و زاری کمکی روح به بهبود اوضاع عبادت کردن نمی‌شود. باید یاد بگیرید که با آرامش با آن برخورد علوم غریبه کنید.» مادام دوپون لب‌هایش را روی هم گذاشت و با تلاشی دردناک، کنترل خود را متون کهن به دست گرفت.

با صدای آهسته‌ای گفت: «حق با شماست، آقا. از شما عذرخواهی می‌کنم؛ اما کاش می‌دانستید که آن کودک برای من چه معنایی دارد! تعویذ من در آن سن یکی از آنها را از دست دادم. دعا من یک پیرزن هستم، من یک بیوه هستم - به سختی امیدوار بودم که آنقدر زنده بمانم که مادربزرگ شوم. اما، همانطور که شما می‌گویید - باید آرام باشیم.» او رو به مرد جوان کرد و گفت: «آرام باش، دعانویس پسرم. این یک راه بد آستانه اشرفیه برای نشان دادن عشقمان به کودک است که خودمان را در معرض شماره ملا اشک قرار دهیم. بیایید دعا

صحبت احضار کنیم، دکتر، و جدی - سرد. اما به شما اعلام می‌کنم که هیچ چیز کافران هرگز اعمال صالح مرا وادار نمی‌کند که کودک را به شیشه شیر بسپارم، وقتی می‌دانم که ممکن است او را بکشد. این صومعه سرا تنها چیزی است که می‌توانم بگویم.» دکتر پاسخ داد: «این اولین باری نیست که خودم را در شرایط فعلی می‌بینم. خانم، به شما اعلام می‌کنم که همیشه توسل - همیشه، متوجه هستید - افرادی که توصیه من را رد کرده‌اند، دلیلی برای پشیمانی بی‌رحمانه از آن داشته‌اند.» دیگری شروع کرد: «تنها چیزی که دعانویس باید از آن توبه کنم...» دکتر حرفش

را قطع کرد شیطانی و گفت: «شما اصلاً نمی‌دانید چنین پرستاری چه کارهایی از دستش برمی‌آید. نمی‌توانید تصور کنید جفر که تلخی ارواح - البته تلخی مشروع، می‌دانید - در ذکر کنار طمع، حرص و طمع، و میل به شیطنت - چه چیزهایی می‌تواند این افراد را به انجام کارهایی ترغیب کند. برای آنها، بورژوا همیشه نوعی دشمن است؛ و وقتی خود را در موقعیتی می‌بینند که می‌خواهند از حقارت خود انتقام بگیرند، وحشی می‌شوند.» «اما آن زن چه کاری می‌توانست انجام دهد؟» «چه کاری از دستش برمی‌آید؟ می‌تواند علیه تو اقامه دعوی کند.» «اما او خیلی احمق‌تر از آن

است که چنین فکری بکند.» علوم غریبه «دیگران آن را در ذهن او فرو خواهند کرد.» «او خیلی فقیر جادوگر جادو سیاه است مشرکان که نمی‌تواند هزینه‌های اولیه را بپردازد.» «و آیا پس قصد داری از جهل و حماقت او سود ببری؟ گذشته از این، او می‌تواند از کمک طلسم قضایی بهره‌مند شود.» مادام دوپونت با تعجب گفت: «مطمئناً، نماز خواندن چنین فرشتگان چیزی هرگز شنیده نشده دین است! منظورتان همین سید و حاجی است؟» «من دوازده مورد از این نوع پیگرد قانونی را می‌شناسم؛ و همیشه وقتی قطعیت دعا وجود داشته، والدین پرونده خود را باخته اند.» مذهب «اما مطمئناً، دکتر، شما اشتباه می‌کنید!

نه در موردی مثل مورد ما - نه وقتی که مسئله نجات جان یک بی‌گناه بیچاره در میان است!» «اغلب اوقات دقیقاً چنین حقایقی ارائه شده است.» در اینجا نسخ خطی جورج حرفش را قطع کرد. «می‌توانم تاریخ تصمیمات را به شما بدهم.» از روی

شما تعلق ندارد! اگر امیدی به نجاتش باشد، آن امید در مراقبت بیشتر از هر کودک دیگری است؛ و شما آرزو می‌کنید که رحیم آباد من او را با روشی تغذیه کنم کیمیاگری که پزشکان، حتی برای نوزادان سرحال، آن را ممنوع می‌کنند! انتظار دارید همزاد که من خودم را اینگونه رها کنم؟ به شما پاسخ می‌دهم: او شیر مورد نیازش را خواهد داشت، کوچولوی بیچاره من! اگر کسی می‌توانست کاری برای نجات او انجام دهد - من مجرم بودم که از آن غفلت کنم!» و شیاطین مادام دوپون با تمسخری خشمگین گفت: «پرستار! پرستار! ما خواهیم دانست که چگونه وظیفه

خود لوشان را انجام دهیم - از او مراقبت خواهیم کرد، جفت روحی به او پاداش خواهیم داد. اما فرزندمان قبل از همه! نه آقا، نه! هر کاری که از دستم بربیاید برای نجات نوزادمان انجام خواهم داد، بگذار رمل هر هزینه‌ای داشته باشد. انجام کاری که شما می‌گویید شماره ملا - شما متوجه آن نیستید - مثل این است که من کودک را بکشم!» در نهایت، زن رنجور به گریه افتاد. «آه، دعانویس فرشته کوچولوی بیچاره من! ناجی کوچولوی من!» جورج در تمام مدتی که مادرش صحبت می‌کرد، هق هق گریه‌اش بند نمی‌آمد؛ با شنیدن این کلمات آخر، هق هق‌هایش به

فریادهای بلندی تبدیل شد. با پایش به زمین می‌کوبید، موهایش را می‌کشید، انگار که از درد شدید جسمی رنج می‌برد. ابجد فریاد زد: «آه، آه، آه! فرزند کوچکم! فرزند کوچکم!» و سپس، با نجوای وحشت‌زده‌ای طلسمات با خودش، «من یک بدبختم! یک جنایتکار!» دکتر گفت: «خانم، باید خودتان را آرام کنید؛ دعاگر هر دوی شما باید خودتان را آرام کنید. با ناله و زاری کمکی روح به بهبود اوضاع عبادت کردن نمی‌شود. باید یاد بگیرید که با آرامش با آن برخورد علوم غریبه کنید.» مادام دوپون لب‌هایش را روی هم گذاشت و با تلاشی دردناک، کنترل خود را متون کهن به دست گرفت.

با صدای آهسته‌ای گفت: «حق با شماست، آقا. از شما عذرخواهی می‌کنم؛ اما کاش می‌دانستید که آن کودک برای من چه معنایی دارد! تعویذ من در آن سن یکی از آنها را از دست دادم. دعا من یک پیرزن هستم، من یک بیوه هستم - به سختی امیدوار بودم که آنقدر زنده بمانم که مادربزرگ شوم. اما، همانطور که شما می‌گویید - باید آرام باشیم.» او رو به مرد جوان کرد و گفت: «آرام باش، دعانویس پسرم. این یک راه بد آستانه اشرفیه برای نشان دادن عشقمان به کودک است که خودمان را در معرض شماره ملا اشک قرار دهیم. بیایید دعا

صحبت احضار کنیم، دکتر، و جدی - سرد. اما به شما اعلام می‌کنم که هیچ چیز کافران هرگز اعمال صالح مرا وادار نمی‌کند که کودک را به شیشه شیر بسپارم، وقتی می‌دانم که ممکن است او را بکشد. این صومعه سرا تنها چیزی است که می‌توانم بگویم.» دکتر پاسخ داد: «این اولین باری نیست که خودم را در شرایط فعلی می‌بینم. خانم، به شما اعلام می‌کنم که همیشه توسل - همیشه، متوجه هستید - افرادی که توصیه من را رد کرده‌اند، دلیلی برای پشیمانی بی‌رحمانه از آن داشته‌اند.» دیگری شروع کرد: «تنها چیزی که دعانویس باید از آن توبه کنم...» دکتر حرفش

را قطع کرد شیطانی و گفت: «شما اصلاً نمی‌دانید چنین پرستاری چه کارهایی از دستش برمی‌آید. نمی‌توانید تصور کنید جفر که تلخی ارواح - البته تلخی مشروع، می‌دانید - در ذکر کنار طمع، حرص و طمع، و میل به شیطنت - چه چیزهایی می‌تواند این افراد را به انجام کارهایی ترغیب کند. برای آنها، بورژوا همیشه نوعی دشمن است؛ و وقتی خود را در موقعیتی می‌بینند که می‌خواهند از حقارت خود انتقام بگیرند، وحشی می‌شوند.» «اما آن زن چه کاری می‌توانست انجام دهد؟» «چه کاری از دستش برمی‌آید؟ می‌تواند علیه تو اقامه دعوی کند.» «اما او خیلی احمق‌تر از آن

است که چنین فکری بکند.» علوم غریبه «دیگران آن را در ذهن او فرو خواهند کرد.» «او خیلی فقیر جادوگر جادو سیاه است مشرکان که نمی‌تواند هزینه‌های اولیه را بپردازد.» «و آیا پس قصد داری از جهل و حماقت او سود ببری؟ گذشته از این، او می‌تواند از کمک طلسم قضایی بهره‌مند شود.» مادام دوپونت با تعجب گفت: «مطمئناً، نماز خواندن چنین فرشتگان چیزی هرگز شنیده نشده دین است! منظورتان همین سید و حاجی است؟» «من دوازده مورد از این نوع پیگرد قانونی را می‌شناسم؛ و همیشه وقتی قطعیت دعا وجود داشته، والدین پرونده خود را باخته اند.» مذهب «اما مطمئناً، دکتر، شما اشتباه می‌کنید!

نه در موردی مثل مورد ما - نه وقتی که مسئله نجات جان یک بی‌گناه بیچاره در میان است!» «اغلب اوقات دقیقاً چنین حقایقی ارائه شده است.» در اینجا نسخ خطی جورج حرفش را قطع کرد. «می‌توانم تاریخ تصمیمات را به شما بدهم.» از روی